Bohater

Stanisław Michalkiewicz urodził się 8 listopada 1947 roku w Lublinie. Jego ojciec Stefan pochodził z Wileńszczyzny, a matka Julia – z Lubelszczyzny. Szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące ukończył w Bełżycach. Jest absolwentem prawa na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz podyplomowego Studium Dziennikarskiego na Uniwersytecie Warszawskim.

W latach 1972-1982 pracował jako dziennikarz w „Zielonym Sztandarze”. Jako działacz antykomunistyczny współpracował z Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela, m.in. przywożąc pieniądze od Jerzego Giedroycia i wydając drugoobiegową gazetę „Gospodarz”. Był również działaczem NSZZ Solidarność oraz współpracował z drugoobiegowym wydawnictwem Krąg. Służby komunistycznego państwa prowadziły przeciwko niemu dwie sprawy i w 1982 roku był internowany w Białołęce. W latach 80. współtworzył drugoobiegowe wydawnictwo Kurs (miesięcznik i książki), które nigdy nie zostało rozpracowane przez esbecję.

Autor zdjęcia: Michał Sławiec

W 1987 roku podpisał akt założycielski partii politycznej Ruch Polityki Realnej. W 1988 roku został aresztowany podczas transportu książek Kursu i skazany na wysoką grzywnę i konfiskatę samochodu. 

Po przemianach ustrojowych kilkukrotnie próbował działać w biznesie, ale nic z tego nie wyszło. Od 1990 roku nieprzerwanie współpracuje z tygodnikiem „Najwyższy Czas!”, w latach 90. dwa razy będąc jego redaktorem naczelnym, a jego zdjęcie wielokrotnie opublikowane było na okładce pisma.  

W latach 1990-2005 był członkiem oraz we władzach centralnych konserwatywno-liberalnej Unii Polityki Realnej, a przez prawie 1,5 roku pełnił funkcję prezesa partii. Sześć razy bez powodzenia kandydował w różnych wyborach. W latach 1992-1993 był członkiem Trybunału Stanu. W 1992 roku opracował projekt konstytucji, potem również kilku innych ustaw, które jednak nie były procedowane z uwagi na brak siły politycznej w parlamencie, która mogłaby je poprzeć. 

W 2005 roku na dobre porzucił politykę i zajął się wyłącznie publicystyką. Od zawsze był zdeklarowanym przeciwnikiem jakiejkolwiek cenzury. Współpracuje z wieloma tytułami prasowymi (napisał tysiące felietonów i komentarzy polityczno-gospodarczych) i chętnie zapraszany jest do niezależnych telewizji internetowych. Jest autorem 35 książek – głównie są to zbiory felietonów i wywiady rzeki. Od początku lat 90. regularnie bierze udział w spotkaniach autorskich, politycznych pikietach i różnych konferencjach. Spotkania z nim gromadzą tłumy ludzi. Wielką popularnością cieszą się także jego filmy internetowe. 

Michalkiewicz wywołuje skrajnie odmienne reakcje czytelników i słuchaczy. Przez dziesiątki tysięcy uważany jest za mistrza pióra i mistrza mowy. Uważają oni, że to hańba III RP, iż w przeciwieństwie do mniej zasłużonych działaczy podziemia antykomunistycznego do tej pory nie został oficjalnie odznaczony przez władze. Z kolei przez przeciwników jego poglądów jest znienawidzony za rzekomą homofobię, antysemityzm, eurorealizm i bezpardonowe ujawnianie tajnych współpracowników SB. 

Mieszka w Warszawie. Z pierwszą żoną Olgą ma syna Mateusza, a z drugą Anną dwie córki – Martę i Julię.